Student &: Kunstschaatser

Paduaan II - Student& - Paul-1

Paul Ikpia (20, ICM) voelde zich een rockster op het ijs. Als kunstschaatser werd hij ingevlogen om op te treden op een bruiloft in India. ‘Vroeger werd ik gepest vanwege mijn sport, maar nu heb ik ze teruggepakt.’

 

Tekst: Marloes Kamer      Beeld: Alex van de Sande

 

Paul groeide op in Duitsland, waar hij op zijn elfde begon met kunstschaatsen. Zijn toenmalige vriendinnetje deed het en het leek hem ook wel grappig. Al snel werd het ijs zijn nieuwe thuis. Het was een groot succes, maar toen zijn klasgenootjes achter zijn hobby kwamen, zorgde het voor drama. ‘Ik werd vrij heftig gepest omdat ze het zo gek vonden. Plotseling werd ik uitgescholden en hoorde ik niet meer bij de coole groep. Dat kwam hard aan, want ik was nog heel jong en onzeker.’

Door zijn vele trainingen kon hij zijn overgebleven vrienden ook niet meer vaak zien. In zijn vrije tijd stond hij namelijk op het ijs, daar moest alles voor wijken. Toen het pesten erger werd, stopte hij met kunstschaatsen. Iedere dag hoopte hij dat hij weer bij de groep hoorde, maar steeds werd hij teleurgesteld. ‘Uiteindelijk stapte ik over naar een nieuwe school, zodat ik een frisse start kon maken. Dat deed pijn, want het kunstschaatsen was iets waar ik in anderhalf jaar tijd best goed in was geworden.’ De eerste sponsoren hadden zich al gemeld, maar werden afgewimpeld. Paul ging op uitwisseling naar Amerika en om het verleden te compenseren begon hij met american football.

 

INDIA

Op zijn zestiende was hij er klaar mee. Hij keerde terug naar Duitsland en pakte het kunstschaatsen weer op. ‘Ik miste het ontzettend. Aangezien ik steviger in mijn schoenen stond, durfde ik een nieuwe start wel aan. Mijn omgeving reageerde gelijk positief.’ Zijn talent bloeide op. In korte tijd leerde hij triple jumps en andere trucs die interessant klinken op feestjes. Wildvreemden komen inmiddels na zijn training naar hem toe om tips te vragen, terwijl hij vroeger vanwege het schaatsen aan de kant werd gezet. En dat voelt goed: ‘Het is het ook eigenlijk niet waard om je eigen passie aan de kant te zetten vanwege de meningen van anderen.’

 

‘DOOR HET PESTEN KAN IK NOOIT MEER AAN DE TOP KOMEN’

 

Sinds september studeert hij in Utrecht. Zijn oude opleiding in Duitsland was niet goed te combineren met het schaatsen en hij was wel weer eens klaar voor een nieuw avontuur. Dat kwam sneller dan verwacht: in december werd hij geboekt om samen met drie andere kunstschaatsers uit Utrecht te schaatsen op een bruiloft in India. Dat feestje kostte in totaal vijftien miljoen euro. ‘Nee, dat bedrag overdrijf ik niet. De bruiloft had regisseurs, Ellie Goulding was te gast en het feest duurde drie dagen. Het was bizar.’ Tijdens zijn verblijf in India werd hij omringd door allerlei belangrijke mensen uit de wereld. Met de aanwezige pers mocht hij niet praten en foto’s waren strikt verboden. ‘Ik werd overal naartoe begeleid, waardoor ik me voelde als een rockster. De bruiloft had een winterthema, maar dat was natuurlijk gestoord, want buiten was het 25 graden. De bar was gemaakt van ijs, alle kroonluchters waren van kristal en iedereen zat in een vijfsterrenhotel. Het vormde een vreemd contrast met de armoede in de rest van het land.’ Tijdens de bruiloft waren Paul en zijn collega’s een soort bewegende animatie terwijl ze een tijdje individueel rondschaatsten op de muziek. Aan het einde van de avond deden ze hun gezamenlijke choreografie van vijf minuten. ‘En toen was de bruiloft voorbij. Of nou ja, de eerste dag.’

 

EVEN BELLEN

Door zijn avontuur in India vallen alle puzzelstukjes op hun plek. Toch heeft hij soms spijt van zijn rigoureuze besluit om een paar jaar te stoppen. ‘Als ik dat niet had gedaan, had ik misschien inmiddels op professioneel niveau kunnen schaatsen. Nu is het te laat.’ Hij vergelijkt zichzelf met zijn concurrenten: ‘Zij beginnen op hun zevende en trainen vijfentwintig uur per week, zonder school ernaast te hebben. Ik kan nooit meer aan de top komen.’

Toch staat hij nog zeven uur per week op het ijs. ‘Ik probeer de beste versie van mezelf te worden. Veel te cliché, ik weet het. Het zorgt ervoor dat ik minder prestatiedruk voel en meer kan genieten. Toen ik in India de locatie van de bruiloft voor het eerst zag, had ik de neiging om mijn oude klasgenoten even te bellen. Dit hadden ze negen jaar geleden niet zien aankomen.’

 

Paduaan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *