Dwarsliggers

Geen nieuwe content, maar wel heel erg leuk! Voor het geval je Paduaan #3 van 2014-2015 niet hebt kunnen bemachtigen: hier lees je alles terug. 

‘Onrustig volk’, zo noemt Hans de Clercq (directeur Instituut voor Media) de studenten Journalistiek. Ze laten zich liever niet dwarszitten door regels en gaan hun eigen gang. Deze vijf SvJ’ers kleuren buiten de lijntjes. 

Tekst: Josselin Gordijn Bijdrage: Rianne Barger

Annemarie de Wit, vijfdejaars:

‘In mijn derde studiejaar had ik wegens omstandigheden een periode vrij. Ik dacht: ik kan een periode thuiszitten, óf ervaring opdoen. Ik solliciteerde bij EditieNL en mocht, ondanks dat ik nog niet eerder stage had gelopen, bij ze aan de slag. School wilde het alleen niet meetellen als officiële stage. Studenten Journalistiek moeten namelijk eerst een regionale stage lopen voordat ze bij een landelijk medium aan de slag mogen. Dat zijn de regels en die aanvaard ik. Dus ik deed EditieNL en liep daarna een regionale, officiële stage. Daar heb ik zoveel geleerd dat ik begrijp waarom je daarmee moet beginnen. Inmiddels heb ik drie stages gedaan en aan die eerste heb ik veel voordeel gehad!’

Eefje van Harskamp, vierdejaars:

‘Ik wilde zien of werken bij de radio iets voor me was, dus ik besloot te solliciteren voor een stage bij BNR. Dat ik ‘m niet voor school mocht lopen wist ik al, maar ik wilde het graag in mijn vrije tijd doen. Om te kunnen beginnen moest ik van BNR wel toestemming hebben vanuit de opleiding. Het krijgen van die simpele handtekening bleek een hele kluif: van het stagebureau tot aan mijn SLB’er, niemand kon me helpen. Ze durfden de verantwoording niet aan, ik weet nog steeds niet waarom. Aan alleen een diploma heb je niks, zeggen ze altijd. Ik dus ervaring opdoen, willen ze me niet helpen. Na twee maanden van het kastje naar de muur te zijn gestuurd, had ik eindelijk die handtekening. Gelukkig heeft mijn extra stage het uiteindelijk allemaal de moeite waard gemaakt.’

Teun van Kooten, vierdejaars:

‘Vanaf het begin van deze opleiding wist ik welke kant ik op wilde. Onlangs diende mijn ideale werkplek zich aan: No Pictures Please, het productiebedrijf van Ewout Genemans. Omdat het niet op de stagelijst staat, moest ik een formulier invullen om aan te tonen dat de stage aan een aantal eisen voldeed. Dat was in mijn ogen goed gelukt, maar het stagebureau gaf geen toestemming. De redenen wilden ze me niet geven. Ik besloot de stage tóch te gaan doen. Het werk is retejournalistiek: ik doe veel research en zit in het ontwikkelingsteam, wat betekent dat ik nieuwe tv-programma’s mag bedenken. Ik had ook in de pas van school kunnen gaan lopen, maar deze vette kans kon ik niet aan me voorbij laten gaan. Hierna doe ik nog een stage die school wél goedkeurt; ik moet toch die studiepunten hebben.’

Hein van den Bogaert, tweedejaars:

‘Naast de studie ben ik productieassistent bij Talpa. Het is veelzijdig werk: ik zorg dat alles op de set aanwezig is en ben tijdens de opnames het aanspreekpunt voor iedereen. Die baan is lastig te combineren met school; ieder vrij uurtje ben ik aan het werk. Niet-verplichte lessen volg ik vaak niet. Sommige docenten laten me hun lessen op een ander tijdstip volgen, maar de meesten niet. Lastig, want als ik te vaak ‘nee’ zeg tegen Talpa willen ze mij straks niet meer. Steun vanuit school ontbreekt dus enigszins, al ben ik wel bezig met ervaring opdoen. Op journalistiek vlak is wat ik doe natuurlijk anders dan werken bij de NOS, maar Talpa is wél een van de grootste mediabedrijven van Nederland. Het zou mooi zijn als er voor werkende studenten zoals ik een vaste docent is die je begeleidt. Ook zou er een programma moeten komen waarin je vanaf het eerste jaar al freelancepunten kunt binnenhalen voor in de bovenbouw.’

Judith Grobecker, vierdejaars:

‘Dit schooljaar begon ik met BNN University, een leerschool waarin ik in hoog tempo de radiowereld heb leren kennen. Ik mocht meewerken aan radioprogramma’s, items maken, regisseren en presenteren. Ik dacht het eerst te kunnen combineren met school, maar dat bleek niet mogelijk. Het was gewoonweg te druk. BNN University is ontzettend leerzaam, dus ik vond het niet erg dat het me wat studievertraging bezorgde. Het plan was om me na dat jaar op school te focussen, maar toen kreeg ik een stage aangeboden bij de Coen & Sander Show. Dat was een droom die uitkwam, ik wilde altijd al bij 3FM werken. Maar… hij staat niet op de lijst van eerste stages. Dat betekent dat mijn vertraging oploopt tot anderhalf jaar. Niet een mooi scenario, maar het wordt wel een mooi jaar.’

Het FCJ-bestuur reageert
Lem van Eupen, FCJ-directeur ‘Ik juich het alleen maar toe dat studenten extra uitdaging naast hun studie zoeken. We leven in een wereld waarin je geen fantastische baan aangeboden krijgt na je studie, dus hoe meer je al tijdens je studie doet, hoe meer je je onderscheidt. Wat betreft het ‘buiten de paden wandelen’: op elke opleiding zitten studenten die meer uit hun studietijd halen. Maar iedereen moet begrijpen dat stages moeten voldoen aan vastgestelde eisen, omdat we anders geen diploma kunnen waarborgen.’

Hans de Clercq, directeur Instituut voor Media (CMD en SvJ): ‘SvJ’ers zijn onrustig. Het is een apart type mens dat geen genoegen neemt met de wereld zoals die in elkaar zit. verandert zo snel dat studenten journalistiek ook zo veranderlijk moeten zijn. Ik snap wat ze beweegt, heb zelf jarenlang in het vakgebied gewerkt. Hier op school gelden andere regels dan daar. Journalisten en regels; altijd een spannend hoofdstuk. Regels zijn niet uitgevonden om studenten – en docenten – het leven zuur te maken, maar om ze te beschermen én voor kwaliteit te zorgen. Zelf ben ik niet de grootste liefhebber van regels, wat mij betreft hoeven er op deze school geen meer bij te komen. Maar we moeten het ermee doen.’

Paduaan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *