Stef’s: ‘Achter de bar vertrouwen mensen je blindelings’

Tekst: Bodil Tummers. Beeld: Fleur Born.

Het komt akelig dichtbij: het afscheid van het tijdelijke gebouw en daarmee ook het afscheid van twee blonde boegbeelden. Angelique Cirkel en Brigit Daman stonden altijd klaar om je te voorzien van de benodigde cafeïne of alcohol. Daarom blikt Paduaan nog eens terug op hun tijd in Stef’s, die zij achter de bar soms beleefden als een ‘soapserie’.

‘Heel veel dingen die jullie niet zien, zien wij wel’, vertelt Angelique. ‘Als je achter de bar staat, vertrouwen mensen je blindelings en dat hoort naar mijn idee ook bij mijn functie. Mensen achter de bar hebben een beroepsgeheim. Daarom komen studenten en docenten dingen vertellen, die ze niet aan iedereen vertellen. Alles wat we te horen krijgen, linken we natuurlijk aan elkaar en dan weten wij net even iets meer. We zien het geheel. Ruzies, liefdes die ontstaan. Dan is het soms echt net alsof we naar de televisie kijken.’

De eerste aflevering van deze soapserie begon voor Brigit vijf jaar geleden op de oude locatie. Vanaf moment één een goede match. ‘Ik vond het meteen helemaal super. Alle dagen volle bak met een ontzettend gemêleerd gezelschap. Medewerkers, studenten, allemaal mensen die gezelligheid brachten.’ Brigit had Stef’s algauw in haar hart gesloten. Angelique begon tweeënhalf jaar later met werken, nog op de Padualaan. ‘De eerste

weken vond ik het moeilijk om in zo’n hechte groep te treden, maar al snel was het ijs gebroken. Het is toch ook wel een heel bijzondere plek. Dat dit op een school zit, waar heb je dat nou? Bijna nergens!’

Op deze bijzondere plek op school hebben de herinneringen zich opgestapeld. Het zijn zelfs zoveel mooie herinneringen dat de barvrouwen het moeilijk vinden om één moment te kiezen. Wel blijkt dat publieksfavoriet karaoke ook bij Brigit hoog in het lijstje staat. ‘Toen ik begon in Stef’s vond ik het idee van een karaoke verschrikkelijk; niks voor mij. De eerste karaoke in mijn tijd heb ik er dan ook voor gezorgd dat ik niet hoefde te werken. De tweede karaoke moest ik naar een cursus van Sodexo, dus ik had wederom een goed excuus om er niet bij te zijn. De derde keer moest ik eraan geloven. Ik had altijd zo’n hekel aan karaoke, maar tegen al mijn verwachtingen in was ik he-le-maal verkocht.’

Hoe druk het tijdens deze evenementen ook kon worden, het was nooit te veel voor Angelique en Brigit. Volgens Angelique de uitkomst van samen veertig jaar horeca-ervaring en een hele goede band. ‘Wij kunnen lezen en schrijven met elkaar. We hebben zo’n bijzondere klik. We zijn vriendinnen geworden, zusjes! Al staat er duizend man binnen, wij worden echt niet gek.’

De mooie herinneringen van deze zusjes zijn niet alleen met elkaar, maar ook zeker met de studenten, waarmee ze een speciale band hebben opgebouwd. Angelique: ‘Ik ga de studenten en de gezelligheid ontzettend missen. Ik vond het vooral zo leuk om jullie allemaal in de maling te nemen. Er is nog steeds een studente die denkt dat ze met haar gespaarde Piggy-punten een koffiezetapparaat kan halen.’ Ook Brigit ziet op tegen het pijnlijke moment van afscheid. ‘Ik heb toch in die vijf jaar tijd een heel sociaal netwerk opgebouwd. Het is een soort familie geworden.’

Onder het mom van een kopje thee dronken de dames af en toe een borrel mee en dat zal niet veranderen. ‘We komen zeker nog een keer langs in het nieuwe café en dan komen we aan de bar zitten. We zullen zonder te vragen plaatjes opzetten, een nootjesgevecht starten, na sluitingstijd nog vragen om een laatste drankje en om tien uur zeker het gebouw nog niet verlaten. Als jullie goed samenwerken met alle studieverenigingen moet het lukken om er iets moois van te maken.’

Paduaan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *