Valerio Zeno: “Ik zei tegen de arts dat ik een zichtbaar litteken wilde”

Geen nieuwe content, maar wel heel erg leuk! Voor het geval je Paduaan #1 van 2015/2016 niet hebt kunnen bemachtigen: hier lees je alles terug.

IJdel, een beetje een uitslover en een moederskindje. Dat zijn de Italiaanse eigenschappen van Valerio Zeno (31). ‘Oh ja, en dat ik negen van de tien keer tóch pasta eet.’ Maar behalve Italië stroomt ook het TV maken door zijn bloed.

Tekst: Ashley Doogan
Beeld: Marleen Stoker

Zeg, wanneer wist jij dat je de televisiewereld onveilig wilde maken?
Vanaf mijn achtste. Ik vond de spelshows met presentatoren in hun mooie pakken het leukst. Die shows zagen eruit als een gymles extravaganza, waarbij ook nog eens cadeaus werden weggegeven. Ik kon op jonge leeftijd een kijkje nemen achter de schermen. Het is net als bij een goocheltruc: voor sommige mensen gaat de magie verloren zodra ze horen hoe de truc werkt, anderen worden er alleen maar enthousiaster door. Ik behoorde tot die laatste groep. Ik wilde op welke manier dan ook betrokken worden bij de televisie: decorontwerper leek me ook te gek.

Schermafbeelding 2015-11-19 om 12.02.29

Jouw carrière is wel soepel verlopen, hè? Je hoefde zelfs als beginnende BNN’er geen Spuiten en Slikken te doen.
Ik ben echt geen diva, maar als ik iets niet wil heb ik daar mijn redenen voor. Drugs boeit me niet, seks gebeurt weleens maar daar hoef ik niet wekelijks op televisie over te praten. Ik wist altijd heel goed wat ik wilde en ik solliciteerde doelgericht. Dat is tot op heden altijd goed gegaan ja, sorry.

Je droom is om op zaterdagavond een familieprogramma te presenteren. Vind je dat niet oppervlakkig vergeleken met wat je nu doet?
Waarom is dat fout? Het is een heel ander facet van televisie maken, maar dat betekent niet dat het makkelijk is. Ik zou het fantastisch vinden als ouders met hun kinderen op de bank met een bakje chips naar mij zitten te kijken. Waarom moet er altijd een diepere laag zijn of moet ik mensen hun ogen openen? Laat een ander dat maar doen. Bovendien sluit het één het ander niet uit. Ik zou het een beetje jammer vinden als ik nog maar één ding leuk zou vinden.

Op welk programma ben je het meest trots?
Proefkonijnen. Dennis (Storm, red.) en ik vullen elkaar goed aan. Als iemand zegt ‘spring over die sloot’, neemt Dennis al een aanloop en ik zeg dan ‘waarom zou ik dat doen?’. Ik durf mijn angst uit te spreken en Dennis voelt meer die bewijsdrang, zo bieden we voor de kijker twee smaken aan.

Voor Proefkonijnen hebben Dennis en jij elkaars vlees gegeten. Heb je er nog een litteken van?
Ja, op mijn zij. De chirurg vroeg of ik een klein litteken wilde of dat ik wilde dat je er niets meer van kon zien. Toen koos ik het litteken. Als iemand nu vraagt: ‘Hoe kom je daaraan?’ Nou, dan heb ik wel een verhaal.

Hoe is het om Over mijn lijk te presenteren?
Na zes seizoenen Je zal het maar hebben had ik dat programma wel uitgespeeld. Dit is weer een nieuwe uitdaging. Ik weet eigenlijk nog niet goed hoe zwaar het me gaat vallen, maar ik merk wel dat ik vaker aan die mensen denk dan dat ik zou willen. Ik laat niet snel mensen binnen en nu ben ik extra voorzichtig. Waarschijnlijk ga ik in een jaar vijf mensen verliezen, dan snap ik dat een tweede seizoen echt een opgave zal zijn.

Wat zou je je 21-jarige zelf voor advies willen geven?
Niet zoveel haast hebben, het komt wel goed. Daar had ik wel vertrouwen in, maar ik had steeds het gevoel dat ik achter op schema lag. Achteraf gezien is het goed dat mijn schema niet is uitgekomen. Ik wilde vroeger ook graag tongzoenen, maar toen het eenmaal zo ver was, viel het tegen. Ik was er totaal niet klaar voor. Iets heel graag willen betekent niet dat het gelijk moet gebeuren.

Schermafbeelding 2015-11-19 om 12.02.24

Hoe ben jij zonder camera’s om je heen?
Zonder camera vinden mensen me al gauw arrogant. Mijn gezicht staat gewoon zo. Ik sta ook niet snel op de dansvloer, ik vind het leuk om vanaf de zijkant mensen te observeren en muziek te luisteren. Als ik presentator ben, ben ik de baas, maar op alle andere momenten hoef ik niet per se heel aanwezig te zijn.

Waar komt je sneakerfetisj eigenlijk vandaan?
Ik denk omdat ik ze vroeger nooit mocht van mijn moeder. Die sneakers met omhoog staande neuzen, zoals bij air max, vond ze ordinair. Maar ik was nou eenmaal een gabber in groep acht en dus moest ik ze hebben. Het is nu een beetje doorgeslagen hoor, ik heb er zelfs een paar onder een stolp staan.

Effe iets anders wat uiterlijk betreft. Je liet een dun maffiasnorretje staan, waarom?
Tja, je probeert weleens wat hè? Ik vond het grappig dat hij me niet stond, ik was een soort Italiaanse ijscoman. Wel bizar dat mensen zich daar zo druk over kunnen maken. Er kwam een man van een autogarage naar me toe: ‘Hey gast, die snor moet er af, staat echt niet!’

Je hebt een hartafwijking waardoor je verwacht niet ouder dan 60 te worden. Zou je daardoor bewust geen kinderen willen?
Nee. Ik wil heel graag twee dochters. Het klinkt gek, maar ik denk dat ik zoveel liefde te geven heb, dat die twintig of dertig jaar die ik met hen kan delen onbetaalbaar zullen zijn. Die waarde is niet in tijd uit te drukken.

Je wilt ook graag trouwen. Hoe gaat je bruiloft eruit zien?
Je weet toch dat sommige mensen zeggen dat ze het klein en intiem willen houden? Nou, mijn bruiloft wordt dat totaal niet. Je ziet weleens dat een bruid en bruidegom samen een dansroutine hebben ingestudeerd. Dan denk ik: sorry jongens, maar dit is te weinig voor mij. Ik ga de gasten en met name mijn vrouw verrassen met een vette dag, maar meer verklap ik niet, want dan weten ze al precies wanneer de olifanten en tijgers de zaal binnenkomen.

Maar die echtgenote laat nog op zich wachten. Hoe verovert een meisje jouw hart?
Ze moet grappig en niet op haar mondje gevallen zijn. Een keer zou ik gewoon wat gaan drinken met een meisje bij mij thuis, maar ze had een mand vol met bakspullen meegenomen en zei: ‘Kom wij gaan een taart bakken.’ Dat vond ik zo vet.

Paduaan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *