Juliette van Ardenne: “Ik heb behoefte aan een dikke, vette dramarol”

Geen nieuwe content, maar wel heel erg leuk! Voor het geval je Paduaan #2 van 2014-2015 niet hebt kunnen bemachtigen: hier lees je alles terug. 

Door Fenna Riethof
Beeld: Jantine Albers

Werd bekend door ZOOP en Onderweg Naar Morgen
Speelt Kim, assistente in tv-serie Dokter Tinus
Zat in Expeditie Robinson 2014
Bedacht Woord van het Jaarnominatie ‘Aanmodderfakker’
Juliette in drie woorden ‘Eerlijk, fanatiek en eigen’

Ze zal voor ons altijd Sira van ZOOP blijven, maar dat vindt ze niet erg. Ook niet dat het Googelen van haar naam voornamelijk grove plaatjes van haar rol in New Kids Nitro oplevert, al had dat van haar niet gehoeven: ‘Ik heb meer gedaan dan dat.’

Waar ben je eigenlijk allemaal mee bezig?
Ik speel Kim in de tv-serie Dokter Tinus en daarnaast ben ik veel bezig met schilderen. Verder ben ik nu bezig met een korte film en ligt er een stapel ideeën klaar voor kinderboeken en films. Ik vind regisseren supervet en daar wil ik me meer op gaan richten.

In november kwam de film Aanmodderfakker uit. Jij hebt dat woord bedacht, vertel daar eens over?
Toen het uit was met mijn vriend modderde hij een tijdje wat aan met een chickie. Toen heb ik ‘m op WhatsApp uitgemaakt voor aanmodderfakker, wat zoiets betekent als ‘lamzak’. Een vriend van hem kreeg dat te horen en vroeg me of hij dat woord mocht gebruiken als titel van zijn film. Natuurlijk heb ik ja gezegd. Het is trouwens allang weer dik aan tussen mij en m’n vriend.

Even wat anders… is je haar nou minder rood?
Klopt. In overleg met mijn agentschap heb ik besloten het in een neutralere kleur te laten verven. Nu zit het nog in een tussenstadium; dat rooie krijg je er niet in één keer uit. Met mijn rode haar word ik toch vaak gecast als typetje, maar ik heb op dit moment in mijn leven enorm de behoefte aan een dikke, vette dramarol. Dus ik denk dat het een goede stap is.

Heb je de skills om zo’n zware rol te spelen?
Ik heb de afgelopen tien jaar veel verschillende dingen gedaan, dus ik durf te zeggen van wel: ik ben eraan toe. Zo heb ik bijvoorbeeld geleerd hoe je beter kunt dealen met kritiek. Eerst riep ik nog wel eens terug naar de regisseur: ‘Je moet dat niet op zo’n manier tegen mij zeggen joh’, maar nu kan ik het omzetten in iets positiefs.

Even over Expeditie Robinson, hoe was ‘t om jezelf zo op tv terug te zien?
Wel gek. Ik ben gewend mezelf in een rol te zien, hier was ik helemaal mezelf. Ik zag vooral een paar vetrollen. Ze hadden van tevoren gezegd dat je beter wat kon bij-eten zodat je op het eiland een reserve had, dus zat ik lekker bijgegeten op dat eiland… moest ik als derde weg.

Ja, hoe ging dat nou precies?
Pff, het zit me nog steeds een beetje dwars. Ik was de enige sukkel die in de proef geen stemmen had verzameld. Ik had niet verwacht dat zo vroeg in de expeditie al verbondjes zouden worden gesloten, maar wel dus. Ze hebben mij eruit gestemd. Manuel Broekman had er veel mee te maken. Die kwam laatst nog naar me toe: ‘Sorry, sorry Juul, ik weet niet wat me bezielde!’

Heb je een te groot vertrouwen gehad in je teamgenoten?
Sowieso, ik ben gewoon naïef geweest. En ik had dikke pech. Als ik in een van de twee andere teams had gezeten, was ik denk ik ver gekomen: tot de samensmelting. Die stemden telkens eerlijk op de zwakste schakel.

Je hebt een tattoo op je arm met de tekst ‘Er was eens…’ Wat was er eens?
Ik hou van verhalen vertellen. Dat zie je ook terug in mijn schilderijen. Het mooie aan het leven is dat je altijd een nieuw verhaal kunt beginnen. Dat verwerk ik graag in mijn verhalen en personages. Ik denk dat ik de liefde voor vertellen van mijn moeder heb; zij las me vroeger altijd voor.

Krijg je al je verhalen wel af als je zoveel tegelijk doet?
Hmm, nee, dat is nog wel iets moeilijks. Acteren is mijn grote liefde, maar als actrice ben je vaak aan het wachten tot je wordt uitgenodigd voor audities. In die tijd ga ik op zoek naar andere creatieve manieren om mezelf te uiten, en als er dan weer een acteerklus voorbijkomt staak ik soms waar ik mee bezig was.

Begon je acteercarrière met ZOOP?
Zeker! Ik had daarvoor al honderd audities gedaan voor rollen, een VandenEnde-beurs gekregen en workshops gevolgd, omdat ik niet was aangenomen op de toneelschool. Ik deed het dus maar op m’n eigen manier. En toen kwam ik bij ZOOP. Daar heb ik in korte tijd heel veel geleerd over acteren.

Hoe was die tijd?
Heel leuk. Toen ZOOP eenmaal op Nickelodeon was begonnen, werd het draaien in het dierenpark bijna onmogelijk door alle kinderen die kwamen kijken. En ik heb vrienden voor het leven gemaakt. In de winter zaten we lekker met z’n allen in het buitenland om de films op te nemen. We woonden tijdenlang in een hotel, waar ik een kamer deelde met Nicolette (van Dam, red.). We waren de beste vriendinnen.

Hebben jullie nog veel contact?
Laatst heb ik weer eens wat gedronken met Ewout (Genemans, red.) en we hebben met z’n allen een WhatsApp-groep: de Zoopies. Nu zijn we bezig met een datum prikken voor een reünie. Vorig jaar zomer was de laatste. We zullen altijd een band houden, omdat het zo’n bijzondere tijd was.

Een ZOOP-vraag: als je een dier was, wat zou je dan zijn?Ja, die vraag heb ik al vaak gehad. Ik zou een groepsdier zijn vanwege de gezelligheid. Daar ga ik wel goed op. Noem eens een dier dat in een groep leeft?

Een pinguïn.
Daar broeden de mannetjes de eieren uit, toch? Wel chill. Ik had het er laatst met een vriendin over: vrouwen roepen altijd dat bevallen zo zwaar is, maar als je een willekeurige vrouw de keuze kon geven om dat aan haar man over te laten, zou ze zeggen: ‘Mooi niet, ik doe dat.’ Nee, ik denk dat ik toch een gorilla zou zijn. Ik moet trouwens wel zo weg, om half negen begint Expeditie Robinson.

Paduaan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *